شنوائی در يک نقطه و بينائی در چند نقطه از مغز

« و برای شما شنوائی و بينائي ها قرار داد.»

نکته آيه: واژه سَمْــع (شنوائی) در آيه مفرد است ولی واژه  اَبـصــار (بينائی) جمع. چرا؟ 

.

.

.

...continue

شنوائی در يک نقطه و بينائی در چند نقطه از مغز

« و برای شما شنوائی و بينائي ها قرار داد.»

نکته آيه: واژه سَمْــع (شنوائی) در آيه مفرد است ولی واژه  اَبـصــار (بينائی) جمع. چرا؟ 

مـفـرد بـودن سَـمْـــع به اين معنی است که شـنـوائی فـقـط يکی است. واقعيت هم همين است. شنوائی در مغـز فـقـط يکی است (يعنی: يک چيز و در يکجا است). محل آن زير قسمت آبی رنگ تصوير است. به اين خاطـر «سَـمْـعْ »هـميـشـه در قـرآن مـفـرد آمده است. ( ضمن اينکه واژه سَمْعْ در زبان عربی جمع دارد. جمع آن «اَسْـمـاعْ و اَسْـمُـع» است).

                                                


و عـلـت اينکه اَبصــار (بـيـنـائـيـهـا) جمع آمده اين است که محل بينائی در مـغـز در بيش از دو نقـطه است، (در زبان عربی از سه ببالا جمع محسوب می شود). به اين خاطر قرآن آنرا جمع بسته است. بينائی بخشهای ويژه درک رنـگ، درک بُعـد و درک تـصـويـر دارد کـه جدا از هم هستند ولی در ارتباط دائمی با هم هستند و با هم کار می کنند. 

نکته ديگر آيه اين نيز هست کـه "شـنـوائی" و "بـيـنـائیِ" انسان در گوشها و چشمهای وی نيستند، چنانکه انسان در گذشته چنين تصور می کرد.